Wiersze wędrowne
(NOWA WERSJA)

Wiersze ? to przelotne ptaki,
które po zmyślonym niebie
odbywają swe podróże
z mego świata ? wprost do Ciebie?

Ocierają się w swym locie
o galaktyk skrzące roje,
byśmy mogli w środku nocy
lepiej widzieć je oboje?.

Czasem także przysiadają
na Księżyca srebrnym rogu,
by metafor swoich grzechy
cichym szeptem wyznać Bogu.

Po czym znów przez kosmos fruną
marzeniami uskrzydlone,
omijając Twoje wiersze
w ich podróży w moją stronę?

Życia sens ? to wędrowanie?
wierzę zatem oczywiście,
że przyfrunie już niebawem
wiersz od Ciebie ? w Twoim liście?



Sens

Los jest kapryśny i dlatego
raz szanse daje, raz odbiera?
życia pięknego ? bo trudnego
zaznaję zatem tu i teraz?

lecz się uśmiecham ? choć to sztuka
i tak jak wokół ludzi wielu
wciąż pytam, stale sensu szukam,
bo przecież jestem ? w jakimś celu!